Afbeelding

‘Ik ben te braaf geweest het afgelopen jaar’

Algemeen Teylingen

column • Wanneer u dit leest is de echte Sinterklaas naar Spanje. Gelijk heeft-ie. Ik was graag meegegaan, maar blijkbaar ben ik te braaf geweest het afgelopen jaar. Volgend jaar beter. Ook in onze familiekring is Sints verjaardag gevierd. Er waren cadeautjes-zonder-te-vragen voor de kleine mannen. De groten trokken lootjes. Dat gebeurde digitaal zodat je dat niet drie keer opnieuw hoefde te doen. Er zat meteen een verlanglijstje bij van degene die zo gelukkig was dat jij zijn/haar naam getrokken hebt. Maar die verlanglijstjes zijn geen garantie: wanneer de gulle gever iets anders bedenkt of uit luiigheid zich ervan af maakt met een lollig verpakt briefje van 20 is dat zijn zaak. Er is niets beloofd, er hoeft ook niets te worden waargemaakt. De intocht en de nachtelijke dakcapriolen van de Goedheiligman vielen dit jaar ongeveer samen met de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Er liep naast hem een hele schare Hulpsinterklazen kwistig met beloften te strooien, in de gelukzalige wetenschap dat de kiezers die voor zoete koek zouden aannemen. Nu de echte weg is, zitten wij met die nep-Sinterklazen opgescheept. De minder succesvolle onder hen kunnen rustig achterover leunen: ze hebben verloren en nu hoeven ze hun beloften niet na te komen. De winnaars hebben het moeilijk: ze zitten met elkaar opgescheept, en met elkaars beloften. Die zijn veelal voor de andere beoogde coalitiekandidaten om staatkundige of financiële of principiële redenen (of een combinatie daarvan) onacceptabel. Hoe langer dat duurt, hoe meer men elkaar de zwarte piet zal toespelen. De hand in eigen boezem steken is een moeilijk ding. Maar als het formeren niet lukt, zal dat een uitermate slechte zaak zijn voor de politiek en voor de democratie. De miljoenen mensen die uit ontevredenheid hun keuze hebben gemaakt raken alleen maar nog verder vervreemd van de overheid. Het moge de oplettende lezertjes duidelijk zijn dat het niet mijn keuze is. Maar nu de uitslag zo is, stel ik voor dat de winnaars gauw aan de slag gaan. Wie weet kunnen ze mij en vele anderen ervan overtuigen dat hun beleid wèl tot verbinding leidt. Dat ze oog hebben voor de kleinen en de mensen die al zo lang het gevoel hebben niet te worden gezien of gehoord. Schuif die verkenner opzij, maak Caroline akela, en laat de welpjes volgen: akela, wij doen ons best boven onze eigen belangen uit te stijgen en er voor iedereen te zijn. Dit land is namelijk van ons allemaal.

egbertvanderweide

Uit de krant