Mindfulness in de alledaagse praktijk | De Teylinger
Logo deteylinger.nl
Teylingen

Mindfulness in de alledaagse praktijk

  Column

Column • Toen ik ging studeren verliet ik na bijna 19 jaar het dorp waar ik geboren was. Het zag er toen al naar uit dat dat voorgoed was. Niet alleen profeten, maar ook predikanten moeten er vanuit gaan niet te worden geëerd in hun vaderstad. Een mooi renteniersdorp is het evenmin. Familie heb ik er nauwelijks meer. Geen enkele reden dus om er ooit terug te keren.

In de 40 jaar die sindsdien verstreken zijn, heb ik voor mijn werk in zes verschillende plaatsen gewoond. Hier wat korter, daar wat langer. Sinds twee jaar woon ik weer ergens anders, en als het aan mij ligt is dit mijn laatste woonplaats. Hoewel ik het nooit erg heb gevonden, zo'n zwervend bestaan. Ergens naartoe verhuizen en weten dat je over een jaar of wat ook daar weer zult vertrekken, geeft ook vrijheid. Ik heb wel altijd de neiging gehad me te hechten. Ik werd lid van de plaatselijke historische vereniging, verdiepte me in de lokale geschiedenis en zag het als een uitdaging zoveel mogelijk mensen aan elkaar te kunnen linken: dat is een broer van hem, dat zijn neven en nichten en die en die hebben dezelfde overgrootvader. Een soort nestelen is dat, de tentpinnen van je tijdelijke behuizing toch wel vast en stevig in de grond slaan. Ooit verhuisden we voor een korte tijd en namen de moeite om dat tijdelijke huis grondig te schilderen en te behangen. Iemand zei 'zonde van het geld, over een paar jaar ga je hier weer weg!' Als ik haar serieus had genomen, hadden we overal uit verhuisdozen en koffers geleefd. Zelfs wanneer ik een paar dagen op een hotelkamer vertoef, neem ik de moeite m'n overhemden netjes op te hangen en m'n sokken en ondergoed ergens in een kast te leggen. Noem het een tic. Of beter: noem het mindfulness in de alledaagse praktijk. Het hele leven is van voorbijgaande aard. Het wordt in een moordend tempo geleefd. Maar ik wil zolang ik leef wel voelen dat ik leef. En waar ik leef. Een beetje wortelschieten dus. Met kluit, dat wel. Kun je ook zó weer weg.

egbert van der weide

Meer berichten
 
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=13225521&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=deteylinger.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=217,221,236" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=13225519&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=deteylinger.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=217,221,236" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>