Logo deteylinger.nl
Foto:
Voorhout

Scholieren dichten voor 75 jaar vrijheid - deel 1

  Onderwijs

Voorhout • Begin dit jaar startten de Oranjevereniging Voorhout (OVV) en Historische Kring Voorhout (HKV) gezamenlijk een project rondom de herdenking van 75 jaar Bevrijding. Zo maakten de leerlingen van de groepen zeven schilderijen en schreven de groep achters gedichten. De oorspronkelijke bedoeling was om de gedichten, tegelijk met de schilderijen van de groepen zeven, medio april in de publieke ruimte in Voorhout te exposeren. Door de huidige maatregelen kan dat niet meer doorgaan. De Teylinger publiceert de komende vier weken enkele gedichten van de leerlingen in de krant en alle gedichten zijn te lezen op onze website.

Het einde

Daar zit ik dan in zo´n barak.

Niet wetend wat er gaat gebeuren.

Ieder kind was aan het huilen.

Leven in onzekerheid, moet ik vandaag of morgen.

Het was tijd ik moest gaan.

5 uur in een overvolle trein.

Ik zag mensen al gaan.

Het voelde niet echt als een eer.

Maar even later klopte.

MIjn hartje ook niet meer.

Guusje

         ik ben aan het slapen

         er wordt op de deur gebonkt                                                                                                                                         

         er wordt geschreeuwd

         we worden opgehaald

         we zitten in een wagen

         wat gebeurt er ik ben bang

         we stappen uit de wagen

         ik word gescheiden van mijn ouders

         ik ga in een trein

         hij zit heel vol ademen is lastig

         na 2 uur zijn we er 

         we zijn aangekomen

         allemaal soldaten

         ons haar wordt afgeknipt

         ik wordt naar een kamer geduwd

         het is een slaapkamer

         het is heel krap

         ik ga snel slapen het is al heel laat

         ik word wakker gemaakt door soldaten

         we mogen douchen

         we zijn opgesloten

         er komt gas uit de douche

         wat gebeurr……..

         Guus

Duizend vragen

Met mijn poppen spelen kan nu niet meer

want het is weer….

ja wat?

en waarom?

allemaal doden alleen daarom?

Lekker met mijn auto´s spelen

dat kan nu niet meer ze hebben ze afgepakt

maar wie?

en waarom?

om de pret te bederven alleen daarom?

Met mijn Joodse vrienden spelen

en vanalles delen

dat kan nu niet meer,

want iemand at een peer

dat is toch geen stelen?

maar waarom?

alleen maar om ze te laten werken 

alleen daarom?

Duizend vragen

die me de hele tijd maar plagen.                                                         

Robin

hoop

ik ben bang

maar houd hoop

de zon schijnt

maar ik mag niet naar buiten

naar school gaan kan al niet meer

het pleintje in de buurt is leeg

morgen is een andere dag

met of zonder oorlog

ooit komt het goed

ik weet het zeker         

         Sophie

Executies

Mitkommen!

Werd er hard geschreeuwd.

Later zat ik in een wagen.

Tussen twee bewakers in.

Zal ik ontsnappen?

Of had dat geen zin.

De ene lag te slapen.

De ander keek net weg.

Hoe hard zou de wagen gaan?

Een sprong midden op de autobaan.

Snel weg door het gras.

Een schot het gevoel dat hij raak was.

leefde nog,

voelde me vrij.

Geen geluk voor anderen,

Wel voor mij.

                                                        
         Nienke

75 jaar geleden

We moesten naar een kamp,

Wat was dat een ramp!

We moesten met 75 man in een wagon,

En dat was waar de ramp pas begon.

Daar moesten we heel hard werken,

En dat kon je ook wel merken.

We begonnen te zweten,

En ook kregen we weinig te eten.

Maar ik bleef hopen,

Dat ik ooit nog een keer veilig over de straat kon lopen.

En toen werden we bevrijd,

Maar in Nederland was er nog grote strijd.

Nu zijn we al 75 jaar vrij.

En dat maakt me heel erg blij.

Doortje

Herinneringen (haiku)

De toekomst gaat door

Maar de herinneringen

Die blijven altijd

Antonie

Mezelf kunnen zijn

Zou er een dag zijn

Waar ik echt mezelf zou kunnen zijn

Zonder militairen om me heen

Zonder geweerschoten

Zou er een dag zijn

Waar ik gewoon naar school kan gaan

Dat ik zonder zorgen

met mijn vrienden kan spelen

Zou er een dag zijn

Waar ik echt mezelf kan zijn

En de oorlog stopt

Sigrid

Mijn droom

Ik vind het eng

Ik ben bang

Ik vind het eng

Al die harde knallen

Ik vind het eng

Ik kan niet slapen

Dan bedenk ik wat zou ik doen

Als we bevrijd worden

Wil ik eten

Wil ik naar buiten

Wil spelen met kinderen

Wil ik naar school

Maar het allerliefste wil ik vrede

Loïs

vrij

Onderduiken was niet fijn. 

Maar het zou niet voor lang meer zijn.

De wereldoorlog was voorbij.

We vierden feest en waren blij.

We zijn nu al 75 jaar vrij.

We herdenken altijd nog op 4 Mei         

                                                                         suzanne 

Meer berichten