Logeerpartij
De koning is uit logeren geweest, met zijn vrouw. Aan de overkant van de oceaan hebben ze drie dagen rondgereisd in de Verenigde Staten en zo links en rechts gedaan wat koningen en koninginnen horen te doen: belangstelling tonen, vriendelijk zwaaien naar het toegestroomde publiek en van tijd tot tijd stilstaan voor de meegereisde fotografen.
In tegenstelling tot menig zelfbenoemde royalty-watcher op social media zie ik het nut van zulke reizen wel in. Het koningspaar als rondreizende ambassadeurs voor ons land. Dat zet economisch zoden aan de dijk en is politiek gezien niet onbelangrijk. We leven nu eenmaal niet op een eiland, we hebben andere naties en volken hard nodig in deze onzekere wereld.
Dat onze grootste bondgenoot op z’n zachtst gezegd wat wispelturig wordt geleid momenteel bevestigt alleen maar de noodzaak van goede diplomatie. Het argument dat die leiding zelf bepaald niet diplomatiek spreekt en handelt doet niet ter zake. Dat heet een jij-bak: jij doet iets wat me niet aanstaat en dus doe ik het ook. Dan verlies je alle recht van spreken, als je het mij vraagt.
Dat de koning en de koningin al glimlachend zich op hun reis ook lieten onthalen bij de president van de Verenigde Staten had iets ongemakkelijks. Maar wat hadden ze dan moeten doen? Wegblijven? Of chagerijnig aan de dis verschijnen in een afgetrapte spijkerbroek? Breeduit op X of welk medium dan ook hun ongenoegen de wereld in slingeren, in hoofdletters, met veel te veel uitroeptekens en doorspekt met grove beledigingen?
Diplomatieke beleefdheid is een kunst, en de koning beheerst die. Gelukkig maar. Ik had me oprecht voor hem geschaamd wanneer hij hard z’n best gedaan had om met opzet onbeleefd te zijn. Die kunst verstaat zijn oranje gastheer als geen ander, en hij maakt er geen goede sier mee. In ieder geval geen vrienden.
Het merkwaardige is ook nog eens dat iedereen dat ziet en afkeurt, maar dat de man zelf totaal niet door schijnt te hebben hoe de wereld naar hem kijkt. Maar ja, wat kun je verwachten van iemand die zich heeft omringd met een stoet van ja-knikkende bedienden en een zogenaamde predikant die hem op één lijn plaatst met de Messias zelf. Nee, geef mij dan maar de oprechte en barmhartige eerlijkheid van de paus. En onze koning gun ik van harte een gezellige logeerpartij in het Vaticaan.
egbertvanderweide