Neem de tijd
Het onderhouden van een tuin(-tje) is een oefening in geduld. Ik kan het iedereen aanbevelen, hoewel ik er zelf de nodige moeite mee heb. Niet met die tuin maar wel met dat geduld… Neem nou mijn appelboompje. De vorige moest ik bij onze verhuizing achterlaten want te groot. Maar het was een dierbaar bezit: hij leverde zoete appels, zeer geschikt voor hete bliksem. Ik kreeg een paar jaar geleden een nieuw exemplaar. Merk: Zoete Ermgaard. Vorig jaar droeg hij rijkelijk, een kist vol. Hij is beurtjaargevoelig, zoals dat heet. Ik reken dus niet automatisch elk jaar op zo’n grote opbrengst. Hij is van nature ook een beetje traag. Maar dit jaar bleef het akelig kaal in die boom. Terwijl in andere volkstuintjes de perenbomen al uitgebloeid waren en de appelbomen overal bloesemden, stond die van mij erbij alsof-t-ie ergens deze winter was gestorven. Zo dood als een pier. Ik begin dan te wanhopen, begin de zaag te wetten en bedenk wat ik op die aanstaande lege plek zal zetten. Een volgende appelboom? Maar wat als die nou ook na drie jaar de geest geeft? Ik lig er nog net niet wakker van, maar enige onrust knaagt aan mijn ziel. Vorige week bleek dat geheel onterecht: hij staat in blad. Bloesem zag ik niet, hij kan dus een beurtjaar nemen. Ik beken eerlijk dat mij zoiets niet voor het eerst overkomt. Maar ik heb intussen geleerd dat ik geduld moet opbrengen. De bonen die ik onlangs gelegd heb zijn niet in twee weken plukrijp. Het kost nu eenmaal tijd. Je kunt het een beetje bekorten, door met glas of plastic te werken. Maar dan nog. Tijd is troost, tijd biedt uitkomst. Alleen daarom al kan ik het iedereen aanbevelen een tijdje te gaan tuinieren. Want door druk te doen en haast te maken worden de aardbeien echt niet sneller rood. En daar zit ‘m de les in, deze week. Wij leven onder grote druk en met een ontstellende haast. Het moet allemaal met stoom en kokend water. Iets besteld? Morgen wil ik het hebben! We zijn de kunst van het wachten verleerd. Terwijl dat zo heilzaam is: even wachten met naar je telefoon grijpen. Even wachten voor die auto die net iets trager rijdt dan de onze. Even wachten voor die overstekende voetganger. Geduld bij de kassa. Doet zich een probleem voor? Ga dan eerst zitten en bekijk het van alle kanten. De oplossing komt dan bijna altijd als vanzelf. Ruzie? Boos? Niet meteen reageren, dan zeg je bijna altijd het verkeerde en het ene lelijke woord lokt dan het andere uit. Draagt uw appelboompje niet? Geduld. Volgend jaar wellicht…
egbertvanderweide