Een eeuw lang levensecht leren op Teylingen College KTS Voorhout

Een middag vol vakmanschap, innovatie en prachtige herinneringen. Bouwstenen die dinsdag 5 november de pijler vormden van het eeuwfeest ‘Honderd jaar Teylingen College KTS Voorhout’, een markante school die een eeuw terug begon als de Bisschoppelijke Nijverheidsschool en vandaag de dag als de écht beroepsgerichte school in de regio niet meer is weg te denken.

Door Ingrid Langeveld

“De KTS is meer dan een school”, verkondigt schooldirecteur Dennis Engelhart vol trots. “KTS is een begrip. Op de KTS maak je het!” In een inspirerende speech zet Engelhart ‘zijn’ school voor het voetlicht. Herinneringen ophalend en stilstaand bij de rijke geschiedenis van de KTS vertelt hij hoe 21-eeuws onderwijs er uit kan zien. “Met veel uren praktijk op het rooster en contextrijke, betekenisvolle opdrachten bieden wij onderwijs om de leerlingen heen en reiken hen het fundament van het leven. Leren door te doen, door te ervaren. ‘Levensecht leren’ noemen we dat.”

Innovatieve school

Niet bepaald verwonderlijk dat met een aantal van richting de 950 leerlingen de KTS alsmaar aan populariteit wint, mede gezien de schreeuwende vraag uit het bedrijfsleven om vaklui. 

Oud-directeur Ton de Groot heeft 27 jaar lang met de scepter gezwaaid (1995-2022). In zijn praatje duidt hij dat de KTS geen doorsneeschool is, maar een innovatieve school die continu het randje blijft opzoeken, maar ook de samenwerking met het bedrijfsleven. “De KTS bakkersopleiding heeft aanzien in heel Nederland”, sterkt De Groot de faam van de Voorhoutse school. “Met als hoogtepunt het bakken van de bruidstaart voor prinses Beatrix’ huwelijk.” Oud-leerling Cees Holtkamp (82), met verve de bekendste banket- en patisseriebakker van Amsterdam, is een van de vele genodigden deze middag. “Zeventig jaar geleden heb ik hier op het ‘bakkersinternaat’ het vak heel goed geleerd. Halve dagen praktijk, halve dagen theorie. In de avonden vaak biljarten en slapen met tachtig jongens op een slaapkamer. Bijna een calvinistische opleiding. Maar dan wel in de zin van nooit tevreden zijn, kan het nog iets beter, iets lekkerder.”

Niet voor te stellen

Ondertussen betreedt burgemeester Carla Breuer het sprekerspodium. “Wat een mijlpaal mensen”, spreekt ze na eerst haar felicitaties aan alle KTS betrokkenen te hebben overgebracht. “Het is bijna niet voor te stellen dat een eeuw geleden hier de eerste jongens binnenkwamen, klaar om een vak te leren.” 

Met enige humor haalt ze een krantenartikel uit 1924 aan waarin de verslaggever schrijft van de leerrichtingen die de jongens konden kiezen: timmeren, smeden en schilderen, het schoenmakers- en kleermakersvak en tuinbouwonderwijs. En denkt dat de kostschool ‘een zegen kan zijn voor de zeer vele jongens.’ Hij sluit af met: ‘het moge een schoone toekomst ingaan!’ Daarbij nooit kunnen bedenken dat de Nijverheidsschool van toen, in 1968 omgedoopt tot KTS, een eeuw later zó goed zou draaien.” 

Teylingse gemeenschap

Een artikel in een exemplaar van huis-aan-huisblad De Voorhouter uit 1970 raakt Breuer. “De KTS zou gaan beginnen met een ‘uniek experiment’: een technische opleiding voor meisjes”, geeft ze de strekking weer. “Volgens die krant een historisch gebeuren in de typische mannensamenleving van de Voorhoutse gemeenschap. Ook schrijft die krant dat de koksmutsen ‘ook die zwierige krullenkopjes der meisjes zullen tooien’.” Maar wat de burgermoeder vooral bijzonder vindt is hoe de KTS echt deel uitmaakt van de Teylingse gemeenschap. “Er is echt een wisselwerking met de omgeving”, zegt ze daarover. “Voor menigeen worden de deuren geopend. Van de carnavals- en zwemvereniging tot de kinderkookclub.” 

Als laatste looft Breuer de manier waarop de KTS zijn leerlingen onderwijst. “Hier ligt de nadruk niet op de fouten - geen schriften vol met rode strepen -, maar op talent. Dat wat een leerling goed kan, wordt tot ontwikkeling gebracht. Met als resultaat een klimaat waarin een kind kan groeien en bloeien. In die geest schenken wij als college de honderdjarige KTS een levensechte boom voor buiten. Een eik die hopelijk nog vele nieuwe generaties met ambachtelijke kennis, zelfvertrouwen én een diploma zal zien uitstromen.”

Doen met je handen

De vijftienjarige Mitchell is vierdejaars leerling. Aankomend jaar doet hij examen voor de leerrichting PIE, oftewel Produceren-Installeren-Energie. Tijdens de rondleidingen over de praktijkafdelingen Bouwen-Wonen-Interieur (BWI), Horeca-Bakkerij-Recreatie (HBR), en Produceren-Installeren-Energie (PIE), vertelt hij bij een demonstratie lasersnijden de KTS te ervaren als een fijne en mooie school die hij zeker kan aanbevelen. 

“Veel praktijk, doen met je handen.” Stephan Stokkermans, directeur Grand Hotel Huis ter Duin, denkt het succes én daarmee de kracht van de KTS te verklaren. “Innoveren, dat is wat de KTS blijft doen. En het bijzondere daarbij is dat het uit de KTS zelf komt.”