Probus Clubs in Teylingen

Weliswaar bestaat het fenomeen Probus Club in ons Nederland al sinds 1977, toch is de bekendheid van de van origine in 1965 in het Verenigd Koninkrijk ontstane beweging in de regio Teylingen en omstreken mondjesmaat. ‘En dat is nou juist zo ontzettend jammer’, stellen de inmiddels - grotendeels - uit het arbeidsproces teruggetreden, ofwel post-actieve Probus leden Ronald Bek, Herman van der Fange en Marianne de Jong-Verdegaal. ‘Probus verrijkt je leven, maak ook dat je erbij komt!’

Door Ingrid Langeveld

Van Hillegom tot Oegstgeest en van Noordwijkerhout tot Sassenheim, Voorhout en Warmond. In die contreien wonen de in totaal zo’n kleine honderd leden van de vier Probus Clubs die Teylingen rijk is: Probus Club Teylingen I, Probus Club Teylingen II, Probus Club Nieuw Teylingen, én Probus Club ZIJ-lijn, een club louter bestaande uit vrouwen waar ook Marianne deel van uitmaakt. En dat al twaalf jaar. ‘Eens per drie weken komt onze club, 24 dames, op de woensdagmorgen vanaf elf uur tot uurtje of twee ’s middags bij elkaar. Momenteel in de mooie kapel van het voormalige Sint Annaklooster aan de Hoofdstraat. In die paar uur ontplooien we allerlei activiteiten, verzorgen bij toerbeurt een lezing of we nodigen een interessante spreker uit. Maar ook trekken we er op uit en doen met regelmaat een excursie of bezoeken een bijzondere expositie.’

Bij de Probus Clubs van Ronald (Teylingen I) en Herman (Teylingen II) gaat het niet veel anders. Met als opmerkelijke eigenheid dat zij elkaar elke veertien dagen treffen met daarbij - wat Probus Teylingen II betreft - op locatie De Engel in Lisse. 

Dat de met regelmaat door de Probus Clubs georganiseerde bijeenkomsten bovenal gezellig zijn en zorgen voor een brok ontspanning staat volgens het drietal buiten kijf. Toch dient Probus - zo menen de heren en dame - een niet minder relevant belang en doel: het bevorderen van saamhorigheid, het opdoen van vriendschappen en nieuwe kennis, én het onderhouden van sociale contacten voor mensen die - bijna - met hun arbeidzame leven zijn gestopt en/of zoeken naar andere, zinvolle bezigheden in hun leven. ‘Ben je een heel leven aan de gang geweest en heb je een maatschappelijk verantwoordelijke functie vervuld en dan wordt je op een bepaalde leeftijd geacht te stoppen met werken met doorgaans een actief brein. Eeuwig zonde’, schetst Herman, marketeer, het gangbaar beeld. ‘Terwijl een brein in beweging en actief blijven in de branche waarin je altijd werkzaam bent geweest juist heel stimulerend is én ook werkt.’ 

Ronald gaat in Hermans visie mee en haakt in. ‘Het is ook educatief’, stelt de gepensioneerd fiscaal-financieel deskundige. ‘Mensen horen dingen aan en gaan zich daar dan in verdiepen. Veelal ook dankzij het breed repertoire aan onderwerpen die worden aangesneden. Van thema’s als digitalisering, architectuur en emancipatie tot een veemde taal, geschiedenis en persoonlijke passies als bijvoorbeeld muziek.’

Daarnaast maakt, zo meent Marianne, de variëteit van bedrijfstakken waar de veelal loopbaan beëindigde leden werkzaam in zijn geweest het zo mooi. Zelf was zij tot haar pensioengerechtigde leeftijd werkzaam in het onderwijs, terwijl onder meer ook wetenschappers, medici en verpleegkundigen, bouwkundigen, winkeliers, ondernemers en ambtenaren deel uitmaken van de door dynamiek gekenmerkte Probus Clubs. 

Herman en Ronald knipogen ondeugend: ‘Bij Probus komt vriendschap, kennis en ervaring samen, maar boven alles wordt er vooral heel veel gelachen!’