Wethouder Elsbeth Koek wil benaderbaar zijn

Ze heeft iets met mensen die iets extra’s nodig hebben. Net dat beetje extra dat nodig is om erbij te horen en mee te kunnen doen in de samenleving. Vandaag schetst de Teylinger in deel drie van haar vierdelige reeks van interviews met de vier Teylingse wethouders een portret van wethouder Elsbeth Koek (PRO): ‘Met veel enthousiasme zit ik hier om het goed te doen voor de gemeente.’

Door Ingrid Langeveld

De in de oude dorpskern van Voorhout woonachtige Koek (54) is als wethouder alweer ruim anderhalve maand aan de gang in haar tweede termijn. Ze is er blij mee, met haar aanblijven als wethouder van de gemeente Teylingen. 

Ze draagt in haar brede portefeuille nu de verantwoordelijkheid voor héél het sociaal domein. Van Jeugd, Jeugdhulp, Onderwijs, Leerlingenvervoer, Werk & Inkomen, Armoedebeleid, de Wmo, Volksgezondheid en Zorg & Welzijn tot Vluchtelingenopvang. In haar vorige ambtsperiode omvatte dat nog zo’n driekwart procent van de materie. ‘Maar’, voegt Koek er direct aan toe, ‘het is wel een veld waar je affiniteit mee moet hebben.’

En dat heeft Koek - met verder in haar beleidspakket de velden Economie en Kunst en Cultuur en de projecten Schiphol en Centrumplannen - gelukkig. Ze heeft iets met mensen die een zetje ruggensteun behoeven. Wat dat precies is, kan ze moeilijk onder woorden brengen, terwijl ze wel stellig van mening is en uitspreekt dat de overheid er moet zijn om iedereen te ondersteunen en dat iedereen mee kan doen. Zo vertelt wethouder Koek onder andere over Werk- en ontwikkelbedrijf Provalu, gevestigd in Voorhout. ‘Ik ben verrast over wat mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt allemaal kunnen.’ Ze wil met die kernzin maar aanduiden dat je de kwaliteiten van mensen niet moet onderschatten, en zeker niet van arbeidskrachten met een uitdaging. ‘Met elkaar moeten wij ons écht voor die mensen voor openstellen’, vindt ze. ‘Zij zijn een groot arbeidspotentieel waar we nu geen gebruik van maken.’

Desalniettemin beseft Koek - overigens net als haar collega-collegewethouder Marlies Volten - dat financiën ook binnen het sociaal domein een groot puzzelstuk is. Met name de stijgende kosten op het gebied van Jeugdzorg en vergrijzing baren zorgen. ‘Het is best een opgave’, erkent ze. ‘De wachtlijsten zijn enorm. Maar met het programmaplan Jeugd proberen we ervoor te zorgen dat we kinderen en hun ouders sneller kunnen helpen. Elk jaar moeten we opnieuw extra geld bijdragen om de gespecialiseerde zorg te kunnen blijven betalen en tegelijk waken dat zorg toegankelijk én op de lange termijn beschikbaar en houdbaar blijft.’ Desondanks blijft Koek onverbiddelijk strijdvaardig. ‘Ik ben blij als over vier jaar blijkt dat ik daar het verschil heb kunnen maken. En’, herhaalt ze nogmaals, ‘dat in de samenleving iedereen mee kan doen.’

Aan de andere kant ligt daar het feit dat Koek niet om de veranderende samenstelling van de bevolking heen kan. ‘Meer mensen raken op leeftijd’, ziet ook de wethouder. Ook in Teylingen. ‘Met investeren in preventie en stimuleren dat mensen in hun omgevingen en hun wijk meer naar elkaar omkijken zetten we al goede stappen. Maar we zijn er nog lang niet!’

Niet alles in Teylingen is mineur. ‘Met het onderwijs gaat het goed’, zegt Koek ingenomen. ‘Met momenteel voldoende leslokalen is de onderwijshuisvesting goed op orde.’ Met het maatschappelijk vastgoed ligt dat net even anders. Ze merkt dat er daar een uitdaging ligt: de huisvesting voor de twee vooraanstaande Sassenheimse muziekverenigingen Drum- en Showband Adest Musica en Harmonievereniging Crescendo. Koek is met de beide verenigingen in constructief gesprek is en denkt mee over een oplossing die alle belanghebbenden bekoort. ‘Het is best een lastig en ingewikkeld vraagstuk, de huisvesting van verenigingen. Momenteel kijken we vooral ook hoe we de ruimten in gebouwen met maatschappelijke doelen efficiënter kunnen benutten.’

Een andere ingewikkelde puzzel die Koek bezig houdt is het beleid Economie. ‘Voor bedrijven is in Teylingen niet veel ruimte. Willen we ondernemers de ruimte geven om te groeien en zich te ontwikkelen, dan moeten we de ruimte die we hebben beter en efficiënter benutten.’

Weliswaar valt in Teylingen het nodige te doen, toch is daar een grote glimlach. ‘Indrukwekkend wat vrijwilligers - van jong tot oud - gewoon voor een ander doen. Zo mooi! Als ‘t ergens kan, kan ‘t hier, hier in Teylingen!’