Van eerste interview tot laatste bladzijde
Algemeen‘Ze kwam in 2014 naar Teylingen. Ik schreef toen voor de weekendkrant en moest haar interviewen. Daarna ben ik eigenlijk bij heel veel van haar momenten geweest, vertelt de 62-jarige Ingrid Langeveld met een grote glimlach als ze wordt gevraagd hoe ze Carla Breuer kent. Langevekd schreef speciaal voor het afscheid van de burgemeester van Teylingen een persoonlijk boek over Breuer.
Door Vera Wassenaar
Het idee om een boek te schrijven kwam op het moment dat Carla Breuer haar eigen tulp mocht dopen. ‘Ze is een groot fan van tulpen en van wit’, vertelt de correspondent van De Teylinger. Hierdoor kwam het idee van Rik Kentie om een bollenkweker een nieuwe witte tulp zonder naam te laten kweken. Burgemeester Breuer mocht deze vervolgens dopen, maar in plaats van een glaasje champagne goot de burgemeester de hele fles over de bloemen leeg. De dag erna werd het idee door een vriend van Langeveld genoemd: ‘Joh Ing, schrijf een boek over haar’.
Via Breuer haar man Erwin, kwam Ingrid aan verhalen, stambomen en nummers van vriendinnen. Veel hulp had ze verder niet nodig. ‘Ik ken ook veel mensen door mijn werk, dus ik kon veel mensen wat vragen. Er werden alleen maar mooie momenten gedeeld. Via Erwin kon ik de details vragen.’ De stamboom van haar familie moest zeker in het boek komen, samen met een handgeschreven brief van de toenmalige Commissaris van de Koning Jaap Smit, die Carla Breuer inaugureerde als burgemeester van Teylingen. Ook een handgeschreven brief van de huidige Commissaris Wouter Kolff kon geregeld worden. Voor de voorkant van het boek werd ‘de Carla Breuer tulp’ geschilderd door Margareth Meulmeester.
Het boek schrijven verliep goed, al was het wel hard doorwerken. Het idee voor het boek ontstond in april en zou al in september af moeten zijn. ‘Het is een hardcover, dus die moet ook helemaal genaaid en gebonden worden. Het moest namelijk wel een echt goed en professioneel boek worden’, vertelt Langeveld. Ze vulde het boek met foto’s, brieven en verhalen. Grote dingen, maar ook de kleine dingen, zoals het bezoek dat Breuer met de 109-jarige Akkie bracht bij diens stamcafé. Ook waren er verrassingen, zoals Breuer’s jeugd in een zangkoor, wat Langeveld na al die jaren nog niet wist. Op de laatste pagina van het boek schittert de ambtsketen.
Problemen tijdens het schrijven waren er niet. Wel hielp het soms extra om even te gaan fietsen of wandelen. ‘Bij andere mensen helpt dat om hun hoofd leeg te maken, maar ik stroom juist helemaal vol met inspiratie,’ vertelt Langeveld enthousiast. Ook een advocaatje ’s avonds na het schrijven kon niet missen. Begin september was er toch een schrikmoment. De laatste correcties moesten nog worden gemaakt. ‘En toen ik op verzenden wilde klikken, ging alles ineens op zwart.’ Gelukkig had een kennis een kopie en kon deze opsturen, zo kon Langeveld toch nog het boek afkrijgen.
Tijdens het afscheid van Carla Breuer als burgemeester Teylingen wordt het boek onthuld. Met toestemming van Breuer wordt het boek mogelijk ook gedrukt voor de verkoop. Ingrid Langeveld hoopt hiermee te bereiken dat inwoners een portret krijgen van hoe zij Carla Breuer heeft meegemaakt en hoe belangrijk ze is geweest voor de samenleving. Hierover vertelt Langeveld: “Ze wilde het beste voor de mensen in Teylingen. Als ik een slotwoord zou moeten geven zou ik zeggen: ‘Carla, blijf zoals je bent.’
